Column Han Berger: Talent

Paul Geerars

4 min leestijd

Toen ik op 1 januari 2009 werd aangesteld als Technisch Directeur van Football Federation Australia was het vervaardigen van een Voetbalontwikkelingsplan (een Curriculum) een van mijn belangrijkste opdrachten. Piece of cake, dachten de Australiërs (en ikzelf ook) want wij Nederlanders stonden (staan?) immers bekend om onze opleidingscultuur en onze gestructureerde manier van denken en werken. Toen ik me echter in de materie ging verdiepen, realiseerde ik me dat ik er eigenlijk nog niet zo heel veel van wist. Veel wat ik ervan dacht te weten, was gebaseerd op aannames en eigen ervaringen. Ik zat eigenlijk nog grotendeels in het kamp van degenen die menen dat talent is aangeboren, je hebt het of je hebt het niet. Daarin werd ik bevestigd door mijn eigen zonen die twee jaar in leeftijd verschilden, opgroeiden in hetzelfde sportieve gezin en allebei gek waren van voetbal. Hun uitgangspunt was dus hetzelfde maar de één werd een enthousiaste amateurvoetballer en de ander haalde de Eredivisie en Jong Oranje. Hij had dus blijkbaar meer ‘aangeboren talent’.

Om dit item te bekijken moet je zijn ingelogd en geabonneerd op VT+.

Inloggen Abonneren