Kozakken Boys-trainer Hans de Jong benoemt heel nadrukkelijk twee spelers uit zijn team die hij graag vol in hun kracht zet. Maar tegelijkertijd legt hij ook de nadruk op het belang van het spel van de andere spelers, die met hun acties juist die twee in optimale posities kunnen brengen. Daarnaast bepaalt de analyse van de tegenstander hoe De Jong zijn middenveld samenstelt: wél dezelfde drie spelers, maar zeker niet altijd op dezelfde posities. Een boeiende monoloog van een trainer die ‘out of the box’ denkt om het beste uit zijn spelers te halen.
Dit stuk bevat passages uit een groter artikel uit De Voetbaltrainer 297.
Profielen
Hans de Jong: ‘Aan het begin van een proces spreek je met alle spelers afzonderlijk. Het is natuurlijk van enorm belang hoe zij zichzelf zien. Aan de hand van beeldmateriaal dat je samen bekijkt, kun je daar als trainer in meegaan of juist laten zien waarom jij er wellicht een wat andere visie op hebt. Maar op tweededivisieniveau heb je meestal te maken met spelers die wel een realistisch beeld van zichzelf hebben, en dat geldt te meer wanneer speler door hun leeftijd en loopbaan al veel ervaring hebben. Die weten goed wat ze kunnen, en wat hun mindere kwaliteiten zijn. Met hen bespreek ik wat hun rol in de ploeg zou kunnen zijn. Vanuit die gesprekken maak ik dan van iedereen een spelersprofiel.’
Strategisch denken
‘Vervolgens moet ik aan die spelers een bepaalde tactische vrijheid toekennen, die samenhangt met wat de komende tegenstander ons voorschotelt en waar dus voor ons de ruimtes kunnen komen te liggen, of waar we die ruimtes zelf kunnen creëren. Daarom kijken wij per wedstrijd op welke positie die spelers met hun kwaliteiten het best tot hun recht kunnen komen. Dit is dus een strategische beslissing. Ik merk dat een ploeg als NEC, die met zijn specifieke formatie en speelwijze veel succes heeft, snel navolging vindt. Ook in onze competitie tref je nu ploegen aan die op soortgelijke wijze spelen. Dat zorgt ervoor dat je als trainer continu alert moet zijn omdat elke wedstrijd zijn eigen tactische benadering vergt. Dat zit soms in details. Je ziet zelfs op topniveau dat het heel lastig kan zijn om te bepalen hoe je het beste drukzet tegen een driemansverdediging of juist een vijfmansverdediging. Kijk ook naar de ontmoetingen tussen NEC en PSV dit seizoen, waarin je sterk de indruk had dat beide trainers continu op zoek waren naar methodes om elkaar voor keuzes te stellen. Dat is leuk, daar ben je voor een deel ook trainer voor geworden.’
Niet in zwakte brengen
‘Grad is een speler die ik niet in zijn zwakte moet brengen. Hij heeft een prima loopvermogen, maar geen scherpe versnelling in de benen. Zet ik hem tegen een rechtstreekse tegenstander die dat wél heeft, dan maak ik geen optimaal gebruik van zijn mogelijkheden. Daarom posteer ik hem altijd tegen de middenvelder van de tegenstander die het minst dynamisch is. Wij kunnen die tegenstander vooraf uitgebreid analyseren, we kunnen elke wedstrijd zien. Onze videoanalist maakt op zondagavond al de analyse van de komende opponent. Dat geeft ons de informatie die we nodig heb- ben. Het betekent dat Grad soms op 6 zal spelen, soms op 8 en soms op 10. Spelen we bijvoorbeeld tegen een ploeg die sterk is en met heel veel positiewisselingen speelt, dan zal Grad meestal op 10 uitkomen. Dan laat ik hem in de rug dekken door de twee andere middenvelders en daarmee voorkom ik zoveel mogelijk dat hij dingen moet gaan doen die minder bij hem passen. Tegen een team met andere kenmerken op het middenveld kan het weer net anders uitpakken.’
Leer van de beste trainers
- Acht keer per jaar op de mat
- Interviews, oefenstof en analyses
- Korting op online cursussen
- LCD Tactiekbord Voetbal cadeau
- Inclusief abonnement op CoachVak
- Inclusief abonnement op VBT Basis