Dit stuk bevat passages uit een groter artikel uit De Voetbaltrainer 278.
Met zijn 38 jaar is Rick Kruys na Willem Weijs (FC Eindhoven, 36) de jongste hoofdtrainer in het betaalde voetbal. Na jarenlang assistentschap bij FC Utrecht trad hij aan bij VVV-Venlo, waar Kruys nu anderhalf jaar de scepter zwaait. Wat zijn voor hem de belangrijkste ontwikkelpunten op weg naar én bij zijn eerste klus als hoofdtrainer? En natuurlijk: wat zijn de uitgangspunten van Kruys bij het samenstellen van zijn selectie en het bepalen van de speelwijze?
Beïnvloeding
Rick Kruys: ‘De eerste beïnvloeding was door mijn vader, die van beroep trainer was. Dat was aanvankelijk bij Holland, en ik was natuurlijk veel te jong om al bewust op te slaan wat hij allemaal deed. Maar het is wel een vorm van inspiratie die je daar opdoet. Vervolgens werd hij hoofdtrainer bij AGOVV in Apeldoorn. Het was nog in de amateurtijd van die club, waar men wel razend ambitieus was. Later werd hij hoofdtrainer van SC Cambuur. Ik was er bij die clubs in de vakanties en in de weekenden altijd bij en zat overal met mijn neus bovenop. Zat in de kleedkamer, bij besprekingen, en op de terugweg naar huis hoorde ik natuurlijk veel. Daar is het zaadje wel geplant, denk ik.’
Handvatten aanreiken
‘Ik denk dat ik een trainer ben met een duidelijke visie, en ik probeer een klimaat te ontwikkelen waarin de mensen om me heen niet bang zijn om een fout te maken. Het is zaak dat we niet bezig zijn om elkaar te veroordelen, maar dat we ons inspannen om te verbeteren. Doe je dat een dag niet, dan is dat een verloren dag. Dan word je ingehaald door je concurrent of door een nieuwe generatie. Een dergelijk klimaat creëren zit bijvoorbeeld in de wijze waarop ik gesprekken met spelers voer. Ik doe mijn best om te achterhalen waarom ze handelen zoals ze dat doen, en aan te geven wat er in mijn ogen verbeterd kan worden. En uiteraard wat de weg naar die verbetering kan zijn. Wij werken vaak met jonge spelers. Die moet ik hulp bieden. Zij kunnen nog helemaal niet alles weten van het leven. Je bent hier trainer, maar in zekere zin ook nog opvoeder. Wat moeten ze eten, wat is het juiste levensritme om topprestaties te kunnen leveren? Als er dingen misgaan, probeer ik altijd te bekijken waarom dat gebeurt en wat mijn rol als trainer daarin in. Gaat iets in een wedstrijd fout, dan zal ik vaak de verantwoording daarvoor nemen. Het gaat bij spelers nooit om onwil. Soms doet iemand niet wat van hem verwacht mag worden, maar heeft hij nog niet de bagage om te beseffen wat een bepaalde opdracht voor zijn handelen betekent. Ik moet hem die handvatten geven. Dat is mijn taak.’
Uitgangspunten bij het verdedigen
‘Eigenlijk drie dingen: allereerst het herkennen van het moment waarop we druk kunnen uitoefenen. Denk daarbij aan een breedtepass van de tegenstander of een pass die niet zuiver is. Vervolgens dat als onze 10 bijvoorbeeld doorstapt op een centrale verdediger, dat we daar ook kort achter gaan zitten. En uiteraard dat we dit alles op een zo hoog mogelijke intensiteit uitvoeren. Als we doorstap- pen, moeten we ook niet schromen om achterin 1:1 te staan. Dat kán ook, wanneer je zodanig drukzet dat de tegenstander de lange bal niet kan spelen.
In deze spelsituatie (zie afbeelding) zie je dat onze 10 drukzet op de centrale verdediger van de tegenpartij. We dekken ook door op de controlerende middenvelder. Ook wanneer mijn centrale verdediger vervolgens doorstapt op een middenvelder van de tegenstander, hoeft dit geen probleem op te leveren zolang wij maar op de hoogste intensiteit deze druk uitoefenen. Dit zie je in de afbeelding gebeuren. Weliswaar speelt de 10 de bal nog door, maar daarna bezwijkt de tegenstander onder onze druk en kunnen we de bal hoog veroveren.’
