VT191: Pleidooi voor de straat

nldevoet-dehdari

2 min leestijd

Tijdens de derde editie van het Nationale Voetbal Symposium van de World Football Academy stond het analyseren van voetballen centraal. Een van de sprekers was professor Mark
Williams. De Engelsman is een van ’s werelds bekendste onderzoekers naar spelinzicht. Hij gaf een overzicht van de belangrijkste resultaten van zijn werk. Dat was even schrikken: de beste spelers blijken in hun jeugd niet de meeste uren onder begeleiding van een trainer te hebben doorgebracht, maar met straatvoetbal. Waar geen trainer aan te pas kwam.
Leren
Mark Williams: “Het moge duidelijk zijn dat de wijze waarop de trainer zijn spelers begeleidt, invloed heeft op hun ontwikkeling. Voor een trainer is het belangrijk dat hij goed begrijpt dat er een verschil is in presteren en leren. Concreet: indien een speler op de training een beweging goed uitvoert (hij presteert dus goed), wil dit niet zeggen dat hij die beweging ook echt geleerd heeft. Een trainer zal snel zeggen: als ik het goed voordoe, zie dat het goed wordt uitgevoerd en de speler dat ook laat weten (feedback), dan is mijn training geslaagd. Het wil echter allerminst zeggen dat de speler uiteindelijk ook in staat is zelfstandig uit te voeren wat de trainer hem heeft aangereikt. Voor die trainer zou ook een vraag kunnen zijn: wat moet ik minimaal aanreiken om de speler in staat te stellen dit zelfstandig te oefenen? Hoe faciliteer ik dat zij zelf aan de slag gaan en ontdekken?
Als het gaat om leren zijn twee aspecten heel belangrijk. De speler moet het geleerde niet eenmaal in praktijk brengen, maar het vervolgens uit zichzelf ook daadwerkelijk blijven doen. Daarnaast is het van belang dat hij de stap kan maken om het niet alleen tijdens trainingen te doen, maar vervolgens ook in wedstrijden toe te passen.
Het blijft bijzonder dat de wetenschap ontdekte dat de beste spelers in hun jeugdjaren relatief veel tijd besteedden aan voetballen zonder begeleiding van een trainer. Spelers die meer trainden met trainers en weinig in hun eigen omgeving waarin ze zelf de beslissing moesten nemen, bleken uiteindelijk meestal niet de beste spelers te worden. Je ziet die elementen altijd weer terugkomen in de meest oorspronkelijke manier van voetballen: straatvoetbal.”
 Lees het complete verhaal in de printuitgave van De Voetbaltrainer 191.