VT194: 25 jaar na die ene hoofdprijs voor Oranje

nldevoet-dehdari

2 min leestijd

ek 1988Dinsdag 25 juni heeft het Nederlands voetbal echt iets te vieren. Dan is het precies 25 jaar geleden dat het Nederlands elftal in München door een 2-0 overwinning op de Sovjetunie de enige hoofdprijs in de Oranje-historie pakte. Wij blikken terug op basis van de aanpak van de winnende coach, Rinus Michels.   Finale Niet iedereen is er op 25 juni 1988 vooraf van overtuigd dat Oranje de finale zal winnen. Het Nederlands elftal heeft een paar dagen eerder gastland West-Duitsland in een uiterst beladen en historisch duel verslagen. De euforie is dan zo groot dat het maar de vraag is of Gullit c.s. zich nog een keer maximaal kunnen opladen. Bovendien heet de tegenstander Sovjetunie, die Oranje in het openingsduel verslagen heeft. Ook heeft het team van Lobanovski in de halve finale Italië voetballes gegeven. Diezelfde Lobanovski legt direct na het EK exclusief aan De Voetbaltrainer uit waarom het in de finale toch mis gaat. ‘In de eerste twintig minuten kunnen we net als tegen Italië agressieve forechecking spelen. We zijn beter dan Oranje, krijgen kansen. Maar wil je op die manier druk kunnen uitoefenen, dan moet elke speler topfit zijn. Vooraf waren er twijfels over de fitheid van spits Protasov. Hij gaf aan dat hij helemaal hersteld was en al snel blijkt dat niet tactiek het geval te zijn. Dan ken je op dat moment je verantwoordelijkheid voor het team niet. Datzelfde geldt voor Belanov. Hij mist op een beslissend moment in de finale een penalty omdat hij zichtbaar de druk niet aankan. De afspraak was dat in zo’n geval Michajlitsjenko de penalty zou nemen. Een topspeler hoort niet alleen zijn fysieke maar zeker ook zijn mentale grenzen te kennen. Daarom ben ik op beiden na de wedstrijd heel kwaad geweest. Wat ook een rol heeft gespeeld, is de schorsing van een bepalende speler als Koesnetsov, maar daar kon ik wel mee leven. Dat geldt niet voor de beslissingen van Protasov en Belanov op zo’n cruciaal moment in de geschiedenis van het Sovjet-voetbal. Zij kunnen een voorbeeld nemen aan Ruud Gullit, die tijdens het EK wel tijdig begreep dat hij zijn capaciteiten in dienst moest stellen van het teambelang. Daarom was hij de echte vedette.” Lees het complete artikel en de mini-special over de cursus Coach Betaald Voetbal in de printuitgave van De Voetbaltrainer 194.