VT198: Željko Petrović is zich nu bewust van zijn emoties

Tijdens zijn actieve carrière was Željko Petrović een gepassioneerde speler. Als beginnend trainer kwam hij zichzelf tegen en merkte hij dat je de passie wel moet kanaliseren. Inmiddels heeft hij gewerkt als assistent-trainer van ‘grote namen’ en is een groot deel van zijn visie op trainen en coachen gevormd. Zijn oud-trainer Rob Baan vraagt hem naar zijn ervaringen, met een vlammend betoog als resultaat. Beter maken Željko Petrovic: “Individueel gerichte training bij Feyenoord vond plaats in een trainingsvorm waarbij Henk Duut de achterhoede pakte, ik het middenveld in samenwerking met de aanvallers en Ruud Gullit de voorhoede. Die aanvalsvormen bouwden we op met toenemende weerstand. Van aanvalssjabloon, via een overtalsituatie naar een doorlopend partijspel met gelijke aantallen maar dezelfde coachingsaccenten. Gullit heeft in het ene jaar Feyenoord spelers beter gemaakt en in waarde doen stijgen. Bij Dirk Kuijt is hij bijvoorbeeld bezig geweest met het aanbieden in de spits. Kuijt kwam zich aanbieden zonder in de spits te blijven. Hij zakte dus te ver terug richting middenlijn. Daardoor kwam hij wel veel aan de bal, maar het gevolg was dat hij te vaak afwezig was in het zestienmetergebied als er afgewerkt kon worden. Onze zijkanten met Kalou en Romeo Castelen waren namelijk supersnel. Die waren dus niet bij te houden als je zelf als spits op achterstand begint. Ook moest Kuijt leren om niet te veel te willen. Het liefst wilde hij toen kaatsen, voorgeven en afronden in één actie. Gullit is toen met Kuijt bezig geweest om iets statischer vanuit de spitspositie, diep en in de as te spelen, waarbij hij vooral zijn tegenstander moest ‘voelen’. Zit de verdediger links achter je, dan vraag je de bal op je rechterbeen en draai je de meeste keren naar rechts weg.” Lees het complete artikel in de printuitgave van De Voetbaltrainer 198.