VT199: Trainers kunnen geweld op sportvelden voorkomen

Geweld op en om de voetbalvelden blijft een regelmatig terugkerend probleem, met de dood van assistent-scheidsrechter Richard Nieuwenhuizen als tragisch dieptepunt. Dat juist jeugdspelers betrokken waren bij zijn gewelddadige dood maakt het allemaal extra dramatisch. Kunnen coaches en trainers van jeugdspelers dit soort gedrag voorkomen, of hebben ze te maken met een generatie die moeilijker te begrijpen en te begeleiden is? Geweld voorgeprogrammeerd Mogen we alle jongeren over één kam scheren? Joost Jan Stolker is psychiater en werkt met jongeren met gedragsproblemen. Bovendien werkt hij met zijn organisatie Koerseigen aan het verbeteren van de sfeer bij sportverenigingen. Hij meent dat het geweld op en om de sportvelden niet alleen te maken heeft met de sport zelf. Volgens Stolker zijn veel jongeren die op het sportveld gewelddadig zijn dat vaak ook op school, op straat en op de sportclub. Joost Jan Stolker: “Agressiviteit komt niet vanzelf. Jongeren die agressief zijn, kunnen door bepaalde omgevingsfactoren getriggerd worden. Ze hebben een kort lontje en er is sprake van een verhoogd spanningsniveau. Je lost de problematiek niet op door jongeren bij een club weg te sturen. Dan verplaatst het probleem zich. Bovendien hebben sportclubs een maatschappelijke verantwoordelijkheid. Zij moeten de problemen juist vroegtijdig signaleren en aanpakken. Dat kan door het in de club bespreekbaar te maken. Clubbestuurders, trainers, scheidsrechters maar ook ouders spelen een belangrijke rol bij het handhaven van jeugdige spelers. Al die mensen hebben een voorbeeldrol. Daarom moet er een beleid worden ontwikkeld. Want als coach sta je machteloos wanneer je nog zo je best doet om waarden en normen naar de spelers toe te communiceren wanneer het is toegestaan dat ouders of toeschouwers staan te schelden langs de lijn. Maar met beleid alleen ben je er nog niet. Om in staat te zijn je boodschap goed over te brengen op jeugdige spelers is het belangrijk dat je aansluiting met de spelers vindt. Je kunt een maatje zijn, maar je moet ook heldere grenzen durven stellen.” Lees het complete artikel in de printuitgave van De Voetbaltrainer 199.