Effectief leiderschap bij Blauw Wit ’34 (VT201)

De een staat na een lange profcarrière aan het begin van zijn trainersloopbaan. De ander heeft een rugzak vol ervaring als hoofdtrainer in het amateurvoetbal. Dennis van der Ree en Kees Jansen zijn het complementaire trainersduo van tweedeklasser Blauw Wit ’34 uit Leeuwarden. De Voetbaltrainer vergeleek de verschillende praktijkervaringen en ideeën over teamontwikkeling aan de hand van ‘De 7 eigenschappen van effectief leiderschap’. Dat leverde verrassende inzichten op: ‘Een trainer moet juist durven afstappen van zijn speelwijze.’ Een fragment uit het artikel: Eigenschap 4: Denk win-win Relaties kunnen worden gezien als emotionele bankrekeningen. In relaties moet je beginnen met stortingen. Dat doe je bijvoorbeeld door fatsoenlijk en eerlijk te zijn. Door beloften na te komen. Het vertrouwen dat mensen in je krijgen wordt groter doordat je reserves hebt opgebouwd. Dankzij dat opgebouwde vertrouwen kun je fouten maken zonder dat daar grote consequenties aan verbonden zijn. Dennis van der Ree: “Natuurlijk moet een trainer over goede oefenstof beschikken. Maar volgens mij is het sociale aspect minstens zo belangrijk. Ik heb bijvoorbeeld een jaar bij NAC Breda gevoetbald. Toen ik terugging naar FC Utrecht, belde oud-ploeggenoot Alfred Schreuder me na de eerste wedstrijd op. Hij vroeg hoe ik had gespeeld, wat er goed en verkeerd ging, en stuurde me zo af en toe eens een berichtje. Het feit dat ik dit nu vertel, geeft aan dat zijn belangstelling me altijd is bijgebleven. Dat gaf mij toen een goed gevoel. Ik vind het belangrijk dat een trainer persoonlijk contact met zijn spelers heeft. Zonder dat je daarbij een spelletje speelt, of dat je interesse toont omdat je aardig gevonden wilt worden. Ik hoef echt niet alles over het privéleven van mijn spelers te weten, maar wil graag wel een menselijke trainer zijn. Zo beschouwd is Nol de Ruiter een van de betere trainers die ik heb gehad. We trainden onder hem bij FC Utrecht niet veel tactisch, maar de nadruk lag heel sterk op het teamgevoel. Nol wist iedere speler ervan te doordringen dat we het samen moesten doen. Daarbij was hij voor mij een vaderfiguur. Dat zorgde ervoor dat ik voor hem door het vuur ging.” Lees het volledige artikel in de printuitgave van De Voetbaltrainer of bekijk de inhoudsopgave hier.