De WK-analyse van ervaringsdeskundige Bert van Marwijk (VT203, WK-special)

Vier jaar geleden was Bert van Marwijk nog de coach van Oranje tijdens de WK-finale in Zuid-Afrika. Dit WK volgde hij als supporter en als analist voor de NOS, eerst in Rio en daarna in de studio in Nederland. Hoe beoordeelt hij de prestaties van de belangrijkste landen? Ook heeft Van Marwijk een verrassende suggestie over de toekomst van het Nederlandse voetbal. Duitsland Bert van Marwijk: “Hoe heb ik dit WK in die andere rol ervaren? Het was zeker geen saai toernooi, maar aan de andere kant heb ik niet heel vaak op het puntje van mijn stoel gezeten. De nieuwe wereldkampioen was de beste ploeg en speelde het mooiste voetbal. Joachim Löw is als winnende coach beloond voor zijn jarenlange strijd om de wereld en vooral zijn eigen landgenoten ervan te overtuigen dat Duitsland niet alleen op basis van kracht, loopvermogen, een winnaarsmentaliteit en veel geduld prijzen kan pakken, maar ook nog eens met mooi voetbal. Wie en wat zijn de pijlers van dit succes? Een groot aandeel mag in elk geval ook Matthias Sammer opeisen, de huidige sportief directeur van Bayern München en in 1996 na de EK-winst verkozen tot Europees voetballer van het jaar. Voor de ontwikkeling van het totale Duitse voetbal, uitmondend in de hoofdprijs op dit WK, is zijn benoeming tot sportief directeur van de Duitse voetbalbond in 2006 heel belangrijk geweest. Vanaf dat moment heeft hij zich zes jaren enorm ingezet om zijn voor Duitse begrippen afwijkende visie over de opleiding van de beste talenten overal in Duitsland te verspreiden. Tijdens de jeugdopleiding diende niet langer de focus te liggen op het team, maar op de ontwikkeling van het individu, de tactische scholing, techniek en mentale vorming. Sammer benadrukte daarnaast hoe belangrijk een gezonde hiërarchie en structuur binnen een team zijn. Het gaat volgens hem om een juiste mix van toonaangevende spelers, teamspelers en individualisten. Daarom kun je volgens Sammer ook niet alle spelers binnen een team over één kam scheren. De individualist moet je bijvoorbeeld niet zoals de sterke persoonlijkheden binnen je team met te veel verantwoording opzadelen. En individualisten als Özil of Götze moeten ook weten en voelen dat de andere spelers juist willen dat zij die rol op zich nemen en daardoor beslissend kunnen zijn.”   Lees het complete artikel in de printuitgave van WK-special VT203.