Maarten Stekelenburg, ‘zilveren’ Oranje-coach Onder 17

Het leek zich tegen Costa Rica op het WK even ten goede te keren, maar  uiteindelijk onderhoudt het Nederlandse voetbal nog altijd een moeizame relatie met strafschoppenreeksen. Ook Nederland onder 17 struikelde op het beslissende moment, de EK-finale, tegen Engeland over de elfmeterstip.  Maarten Stekelenburg, coach van dit team, concludeert echter na het toernooi dat zijn team enorme stappen voorwaarts heeft gezet. Met name het maken van de juiste keuzes in alle teamfuncties ging sterk vooruit. Stekelenburg is een trainer die zijn spelers aan het nadenken zet over die keuzes in het spel. Speelwijze Als we medewerkers van de KNVB spreken, blijkt vaak de ontwikkeling van de speelwijze het uitgangspunt. Geldt dat ook voor u? Maarten Stekelenburg: “Ten dele, want ik neem de kwaliteiten van de spelers ook als startpunt. Daarbij probeer ik heel goed te kijken naar de ontwikkeling van het team en de individuele spelers om te bepalen wat ik wel en niet van hen vraag en ook welke keuzes ik maak binnen de speelwijze. Ik heb in het begin van het jaar bijvoorbeeld gekozen voor een speelwijze met een middenveld met de punt naar achteren, maar vond gaandeweg dat we te kwetsbaar waren. Ook waren er spelers in deze selectie die hele specifieke kwaliteiten en zwakheden hadden, waardoor ik keuzes heb gemaakt in de veldbezetting. Daarom heb ik daarna het middenveld in de punt van voren laten spelen.  Tegenstanders bleken met veel beweging in de voorhoede te spelen. Spitsen zakten in, buitenspelers kwamen met hun acties naar binnen. Daar paste een tweede defensieve middenvelder aan onze kant goed bij. Zo niet, dan moest die ene verdedigende middenvelder te veel belopen, of verdedigers moesten te snel uitstappen en daar lagen hun kwaliteiten niet. Wij vinden het belangrijk dat spelers zo lang mogelijk in hun natuurlijke omgeving kunnen verdedigen en niet snel op andere posities terechtkomen. De voordelen van spelen met de punt naar voren voor het aanvallende gedeelte, pasten ook goed bij deze groep. Wij willen via een verzorgde opbouw onze spitsen aanspelen: zo snel mogelijk, maar ook zo zorgvuldig mogelijk. Je hebt in de opbouw een middenvelder extra die ingeschakeld kan worden. In de ondersteuning naar je spits ben je met een echte ‘10’ ook dichterbij. Bovendien is er meer ruimte voor je buitenspelers om de actie binnendoor te maken. Omdat dit voor deze groep zowel voordelen bij het verdedigen als bij het aanvallen gaf, heeft mij dit aangezet tot deze speelwijze.” Het complete artikel is te vinden in het KNVB-katern van VT203.