Jurgen Streppel: rust bewaren door verwachtingen managen (VT205)

Wie de jonge voetballer Jurgen Streppel heeft gekend, herinnert zich hem als een intuïtieve speler, op het provocatieve af: ‘Ik deed soms heel onhandige dingen, had vreemde  uitspraken’, zegt de trainer van Willem II er anno 2014 over. Hoe bijzonder is het dan om te constateren dat deze individualistische voetballer zich ontwikkelde tot een trainer die in staat blijkt in alle geledingen van een club de ballen op een goede wijze in de lucht te houden. De Voetbaltrainer ging op bezoek bij Streppel en tekende het relaas op van een vakman met een brede kijk op het functioneren van de trainer als coach en leider van zijn spelers. Rust U heeft in zeven jaar slechts twee clubs gehad als hoofdtrainer. In die jaren is er het nodige gebeurd. Willem II is gedegradeerd en gepromoveerd. Toch is het rondom de trainer Jurgen Streppel altijd volkomen rustig. Dat is niet gebruikelijk in de huidige voetbalwereld. Jurgen Streppel: “Als vijftienjarige kwam ik in het eerste elftal van Columbia in Apeldoorn. Ik werd in de pers enorm opgehemeld en dacht het Nederlands elftal te gaan halen, maar eenmaal in het betaalde voetbal kwam ik er al snel achter dat ik met spelers speelde die veel beter waren dan ik. Al snel daalde toen het besef bij mij in dat ik het in mijn eentje nooit kon redden en dat samenwerking van het allergrootste belang is. Dat werd versterkt toen ik vanuit de voorhoede opeens achterin kwam te spelen. Je afhankelijkheid en  verantwoordelijkheidsbesef worden dan veel groter. Aan het einde van mijn spelersloopbaan stond ik reeds als een trainer op het veld. Ik probeer als trainer altijd de rust te bewaren. Het gaat altijd om de verwachtingen. Voor mijn tijd was Willem II een onrustige club waarin veel van trainer werd gewisseld. Bespraken ze iets, lag dat de volgende dag op straat. Het is heel prettig dat ik in de beginfase erg veel steun en vertrouwen heb gekregen van de toenmalige Technisch Directeur Mark van Hintum. Hij is de grondlegger van wat er nu staat. Vanaf dat moment zijn we rust gaan prediken. Ook toen we gedegradeerd waren, hebben we de verwachtingen dat we in de Jupiler League wel even kampioen zouden worden, getemperd. Rust creëren begint bij verwachtingen managen. Intern maak je duidelijk: dit is ons elftal, dit is de wijze waarop we willen werken en dan geef je aan wat realistisch is om daarvan te  verwachten. Bij Willem II communiceer je dat met de Raad van Commissarissen. Er zijn wel veel meer bestuursorganen binnen de club, maar ik communiceer met de RvC, mijn directie en met mijn staf. Samen zijn we verantwoordelijk om het goed te laten verlopen. En dat communiceren doe je dan op een duidelijke manier: het is zoals het is. Wat goed is, is goed. Want niet goed is, is niet goed. Er is niet of nauwelijks ruis op de lijn. Verder is het van groot belang om in de pers niet te veel te roepen. Alles kan verkeerd geïnterpreteerd worden. Mensen creëren hun eigen beeldvorming daarbij. Vorig jaar in de Jupiler League hoefde ik echt niet te roepen dat we kampioen wilden worden, want dat deden anderen wel voor ons. En als Willem II wint bij Feyenoord, moet ik niet in een opwelling gaan roepen dat we mee willen doen om Europees voetbal. Dat lijkt me dan niet zo verstandig. Doen anderen dat intern of in de pers wél, dan kan ik daar zeer fel op zijn.” Lees het complete artikel in de printuitgave van De Voetbaltrainer. Nog geen abonnee? Vind hier meer informatie.