Hamberg over Coerver: ‘De oude meester is niet meer’

Heeft de getalenteerde voetbaljeugd een toekomst? Dat is de vraag die Piet Hamberg zichzelf hardop stelt. Hamberg, die zijn eerste profcontract als speler bij het NEC van Wiel Coerver kreeg, is tegenwoordig FIFA-instructeur en maakt zich zorgen. De Voetbaltrainer vroeg bij ieder gesignaleerd probleem om een mogelijke oplossing. Het werd, in De Voetbaltrainer 182 te lezen, een geanimeerd gesprek. Tegelijkertijd nam Hamberg het initiatief tot het schrijven van een column over zijn persoonlijke ervaringen met Wiel Coerver. Wiel Coerver (1925 – 2011) De oude meester is niet meer. Wij, de aanhangers en volgelingen van zijn methode, zullen hem ontzettend missen. Het is een groot voorrecht wanneer je iemand zo uitzonderlijk als Wiel Coerver in je leven mag ontmoeten. Een man die fantastisch kon inspireren, bewondering afdwong en als voorbeeld door het leven ging. Nooit eerder en later ook niet, kwam ik een persoon tegen met zoveel passie en discipline. Altijd op zoek naar verbetering, verandering, perfectionering, de essentie van topsport. Op het einde van zijn leven ging hij nog iedere ochtend een uur wandelen om zijn conditie op peil te houden, met een potlood en een stuk papier op zak. Onderweg schreef hij dan nog een nieuwe oefening op die hij onder het lopen verzon. Zeven uur per dag was hij aan het studeren, zoals hij dat noemde. Eigenlijk was het meer schaven aan de oefeningen om ze nog beter te maken. In 1972 ontmoette ik hem voor het eerst in Nijmegen bij NEC waar ik begon, op 18 jarige leeftijd, als profvoetballer. Hij selecteerde een groepje jonge spelers waaronder Jan Peters, Frans Thijssen en Jan van Deinsen. Alle spelers werden uiteindelijk eredivisie sterren bij grote clubs en de meeste speelden voor het Nederlands elftal. De buitenwereld sprak over het “kappen en draaien”. Weinig mensen hebben de essentie van Coervers werk echt begrepen… Het ging hem allereerst om het leren begrijpen van de wetten van topsport. Iedere dag beter worden, investeren in jezelf, beter dan de laatste keer. Daarnaast leidde hij spelers op die zich in alle complexe situaties kunnen handhaven aan de bal en die d.m.v. een individuele actie een overtal creëren en openingen forceren. Ruim veertig jaar lang werkte hij onafgebroken aan zijn eigen methode om de voetballende jeugd op de hele wereld een betere basis aan de bal te geven en ze bewust te maken van het feit dat investeren in jezelf altijd loont. Hij inspireerde daardoor veel mensen die, ook al hadden ze geen succes in het voetbal, de bezetenheid meekregen om in het leven te slagen. Tegenwoordig spreken veel trainers over hun visie of hun filosofie. Allemaal hebben we gedaan waar de mensen heel goed in zijn en dat is «na-apen». Coerver was, als één van de weinigen, volledig authentiek. De autodidact pur sang. Er was niemand die hem inspireerde en er was maar een enkeling waarmee hij over zijn aanpak kon praten en die hem werkelijk begreep. In het jaar2000 kwam de “baas”, zoals ik hem uit groot respect noemde, naar Zurich om Ricardo Moniz en mij te bezoeken. We hadden alle voorbereidingen getroffen en een training in elkaar gezet die volledig beantwoordde aan de Coerver methode. Niet dat we dat op andere dagen niet deden, maar om er zeker van te zijn dat het niet beter kon. De “baas” had de training gezien en geanalyseerd. Hij zei dat het niet slecht was, op zich al een groot compliment… Maar, voegde hij eraan toe, het kan nog 80 procent beter. Coerver ten voeten uit. Het moest en het kon altijd beter. Nooit stil blijven staan. Telkens als je niet naar verbetering streeft, ontkom je niet aan verslechtering. In 2008 kwam de “baas” mij bezoeken in Liverpool. Hij zag de zes jarigen en het kwijl liep uit zijn mond. “Piet, geloof me, je hebt goud in je handen”. Ik hoor het hem nog zeggen. Op mijn kantoor aangekomen opende de oude meester, hij was toen 83, een groen school schrift met 50 oefeningen voor drietallen. “Piet, met deze oefeningen gaat alles nog tien keer sneller dan voorheen”. Altijd beter, beter dan de laatste keer. Die passie, bezetenheid, die gedrevenheid, het was er nog steeds en het inspireerde mij als nooit tevoren. Op Anfield Road, net voor aanvang van de wedstrijd toen 45000 mensen “you’ll never walk allone” begonnen te zingen, zag ik vanuit mijn ooghoek de grote meester stiekem, met de rug van zijn rechter hand, een traantje weg vegen. “Ik ga niet met iedereen een biertje drinken” was een van zijn lijfspreuken. Hij was niet altijd even diplomatisch, maar wat doet het er toe. Toppers zijn over het algemeen niet aangenaam voor mensen die middelmatigheid hoog in het vaandel hebben staan… Coerver was, ondanks drie hart operaties, onafgebroken bezig met verbetering en verandering. Keihard voor zichzelf, soms ook voor anderen, maar altijd op basis van eerlijkheid en recht door zee. “Der der selber nicht brennt, kann nicht entzuenden”, zei de briljante meester voortdurend. Een waarheid als een koe! Je wilt niet alleen als de beste van de besten worden beschouwd. Je wilt worden beschouwd als de enige die doet wat jij doet. (Jerry Carcia) We zullen u missen “baas”. Piet Hamberg