Herman De Landtsheer: videoanalist bij België (VT205)

Het was precies twaalf jaar geleden dat België zich voor een WK kwalificeerde. De deelname aan het WK 2014 werd dus tot in de puntjes voorbereid. Ook aangaande de videoanalyse van de tegenstander werd niets aan het toeval overgelaten. Herman De Landtsheer heeft daar bij de Belgische bond de volledige verantwoordelijkheid over en geeft ons tekst en uitleg hoe de tegenstanders werden geanalyseerd en welke voordelen bondscoach Marc Wilmots daar uit kon halen. Resultaten Herman De Landtsheer: “De resultaten van de analyse van de tegenstander zie je vooral terug in de keuze die de bondscoach maakt in het opstellen van type spelers. Ik geef een voorbeeld. Voor de wedstrijd tegen Algerije bleek uit de analyse van de tegenstander dat zij altijd ver op de eigen helft terugzakken met het gehele elftal. Dat heeft er voor gezorgd dat Wilmots vooral in het middenveld voetballende spelers opstelde die hoog kunnen spelen, de bal in de ploeg kunnen houden, snel kunnen rondtikken, het spel kunnen verleggen en via snel combinatiespel openingen kunnen forceren. Dat verklaarde de keuze voor Dembélé en Chadli. Op die  manier kon Algerije ook niet zijn eigen spel brengen en niet brengen wat ze bijvoorbeeld later tegen Duitsland hebben laten zien. Tegen Rusland lagen de kaarten anders. Vooraf wisten we dat ze georganiseerd in blok zouden spelen en weinig zouden weggeven. De analyse van de wedstrijden van Rusland liet zien dat de twee centrale verdedigers niet de snelste spelers waren en dat ze tevens vaak ver uit elkaar stonden, waardoor de focus lag op diepgang en passing in de rug van de centrale verdedigers. Ignasjevitsj en Berezoetskij kunnen uitstekend verdedigen in hun zone, maar eens ze daaruit komen, liggen er kansen voor de tegenstander. We hebben geprobeerd daarop te anticiperen. We hadden in ieder geval voorin meer behoefte aan snelheid. Daarom koos Wilmots voor Mertens op de flank en De Bruyne – die een goede dieptepass heeft – centraal. Als er weinig ruimte is, zoals in deze wedstrijd, moet je soms rekenen op de individuele klasse van sommige spelers om het verschil te maken. Mijn analyse van Zuid-Korea, dat in de derde wedstrijd tegen ons nog drie punten nodig had voor een eventuele kwalificatie en waardoor ik weinig wissels verwachtte in hun team, werd dan weer niet volledig uitgebuit omdat zeven van onze basisspelers rust kregen. Dan krijg je een ander gegeven. Hadden we zelf ook nog punten nodig gehad, hadden we zeker met een andere ploeg gespeeld. Andere spelers betekenen namelijk ook altijd andere accenten.”