Internetartikel: Jef Brouwers over zijn samenwerking met de ontslagen Bruggetrainer Garrido

Vlak voordat Juan Carlos Garrido begin dit seizoen ontslagen werd bij Club Brugge spraken we met hem en de bij de club betrokken sportpsycholoog Jef Brouwers. In dit internetartikel geven we weer hoe Brouwers met Garrido heeft samengewerkt. U bent in januari bij Club Brugge gekomen om hoofdcoach Juan Carlos Garrido te adviseren. Hoe is deze samenwerking ontstaan en hoe is ze op korte termijn geëvolueerd? Jef Brouwers: “De eerste stap is natuurlijk altijd samen definiëren wat mijn opdracht zou worden bij de club. Die is om van alle mensen rondom het trainingsveld een team te maken. Wanneer je een team hebt rond het sportieve team, gaat dat ook positief afstralen op dat sportieve team, waardoor je meer mogelijkheden creëert om de kwaliteiten van die mensen rondom de spelersgroep adequaat te gebruiken. In een team kan namelijk iedereen spontaan zijn eigen mening geven. In het uiterste geval zou iemand van dat team iets zeggen over de ploegopstelling. Dat is eigenlijk niet de gewone gang van zaken maar het moet wel kunnen. Iedereen weet namelijk van iedereen dat hij bezig  is met de sportieve resultaten van de ploeg. En laat die resultaten op het veld nou net de enige doelstelling zijn van een voetbalclub. Zodra iemand in deze werkomgeving met iets anders bezig is dan met de sportieve uitdagingen, krijg je een lagere efficiëntie. Dat leidt vaak tot enerzijds het gegeven dat clubs spelers kopen die uiteindelijk niet blijken te renderen en anderzijds dat talentvolle jeugdspelers niet doorbreken. Er wordt namelijk vaak te eenzijdig naar het voetbal gekeken. De technische staf bestaat vaak uit mensen die zelf op topniveau hebben gespeeld en zij kennen er dus veel van. Het moeilijke bij experts is dat ze allemaal hun eigen idee hebben over hoe het voetbal moet verlopen. De uitdaging is om alle individuen rondom het trainingsveld hun kennis te laten uitwisselen op een andere dan de traditionele manier. Dat betekent dat we de hiërarchie willen doorbreken. Hiërarchie zorgt immers voor politiek gedrag, namelijk: ‘Wat wil de persoon boven mij graag horen?’ Daartegenover staat het team, waar open communicatie de regel is en waar de leden van het team hun mening durven en kunnen geven zonder dat zij daarvoor in een slecht daglicht worden gesteld of zonder dat dat op clubniveau sociale gevolgen heeft. Wanneer je geen open communicatie vooropstelt tussen de leden van het team rond de spelersgroep, krijg je kwaliteitsverlies. Als iedereen wel de kans krijgt om zijn capaciteiten te gebruiken, zorgt dat voor meerwaarde. Het is een enorme uitdaging om dat in het voetbal te bewerkstelligen. Ik geef nog een voorbeeldje. Wanneer je een goede beloftevolle speler koopt, kan het best dat die aanvankelijk niet hetzelfde potentieel laat zien als bij zijn vorige ‘kleinere’ club. Toch kan hij nog steeds even goed voetballen als daarvoor. Alleen komt hij van een ander niveau en moet je hem op het niveau van zijn nieuwe team krijgen, op alle vlakken. Dat kan alleen door hem goed te begeleiden en hem op de juiste manier te prikkelen.” 50% beter Jef Brouwers: “Ik ben zeer passioneel en heb een duidelijke visie. Dat is noodzakelijk want in sport blokkeert de korte termijn vaak het langetermijnproject. Bij verlies wordt er vaak onmiddellijk ingegrepen en bij winst wordt er niet meer verder nagedacht. Je moet dus altijd helder van geest proberen blijven. Toch staat één punt voorop in mijn visie: fun. Wie geen plezier meer beleeft in wat hij doet, zit op een dood punt. Dan kun je niet meer presteren. Ik ben nu heel passioneel bezig met Club Brugge, maar ik ben geen supporter. Ik sms continu met Juan Carlos en stuur hem even vaak analyses door. Niet om aan te geven dat ik alles weet, maar omdat hij er misschien iets mee kan doen. De meerwaarde daarvan kan soms tien procent zijn, maar soms ook vijftig. Ik geef een voorbeeld. Anderlecht gaf onlangs toe dat de scoutingcel van de club destijds de opkomst van de talentvolle Steven Defour (Belgisch international die nu bij FC Porto speelt, red.) had gemist. Was er een betere communicatie geweest, hadden ze hem misschien wel opgemerkt en kunnen vastleggen waardoor hij voor de club niet alleen een sportieve maar later tevens een grote financiële opsteker zou geweest zijn. Soms koopt een club spelers die geen rendement halen. Zo’n slechte transfer is in mijn ogen het resultaat van te weinig communicatie binnen het team rond het sportieve team. De voetbalkwaliteiten van een speler kunnen dan wel buiten kijf staan, maar er is zoveel meer. Kan een speler wel aarden binnen de spelersgroep, past hij binnen onze normen en waarden, etc.” De 10 geboden van de (jeugd)coach 1. Blijf altijd leren: denken dat je alles weet vernietigt je impact 2. Coach vanuit de speler: hij is de norm, niet jij 3. Zorg voor pret: als de fun verdwijnt, komt de stress en haken spelers af 4. Wees positief: het is de basis van elke ontwikkeling 5. Behandel een speler nooit op een manier die je zelf niet prettig zou vinden 6. Werk vooral met de sterktes van spelers: wat iemand goed kan, houdt hij ook vol 7. Werk met concrete feiten en ontdoe je van sympathie of antipathie 8. Maak mentaal onafhankelijke spelers: van belang van tegenstanders, van de score, van het scoreverloop, van de uitslag, van selectie 9. Treed in contact met je spelers: de positieve relatie maakt je boodschap aanvaardbaar 10. Creëer een prettige leeromgeving Jef Brouwers Jef Brouwers is een klinisch psycholoog die aanvankelijk carrière maakte in het bedrijfsleven als trainer, consultant en coach van topmanagers. De voorbije jaren verwierf hij vooral bekendheid met het coachen van topsporters. Tijdens de voorbije Olympische Spelen in Londen vervulde hij een prominente rol als psychologisch begeleider van het Belgisch Olympisch team, onder andere van medaillewinnaars Evi Van Acker en Lionel Cox. Brouwers werd bij onze zuiderburen het voorbije jaar gelauwerd als ‘Psycholoog van het Jaar’. (Tekst: Yves Brokken)