Column Han Berger: Bondscoach

Paul Geerars

4 min leestijd

Ik was tijdens mijn trainersloopbaan twee jaar coach van Jong Oranje en een paar maanden interim-bondscoach van Australië en heb ervaren dat de rol van bondscoach anders is dan het leiden van een clubteam. Natuurlijk blijft het coachen van een wedstrijd hetzelfde maar er zijn ook duidelijke verschillen. Een groot pluspunt is dat je als bondscoach de beste spelers van je land kunt selecteren. Daar staat tegenover dat je weinig échte trainingstijd hebt. Bij een club kun je de speelwijze dagelijks beïnvloeden en perfectioneren, bij een landenteam is dat veel beperkter. Ik heb echter het gevoel dat veel bondscoaches dat argument te gemakkelijk gebruiken en met een behoudend concept er vooral op speculeren dat de individuele kwaliteiten van hun beste spelers voor het gewenste resultaat zorgen. Ik zocht tijdens het EK daarom naar landen met een herkenbare speelstijl, waar als het ware een duidelijke handtekening van de bondscoach onder stond. En dan bedoel ik een handtekening van proactief, aanvallend voetbal, want ik ben en blijf een ‘voetbalidealist’. Voor mij is resultaat alleen niet genoeg. Het gaat mij ook om de manier waarop dat behaald wordt. Die invalshoek leverde nogal wat teleurstellingen op.

Om dit item te bekijken moet je zijn ingelogd en geabonneerd op VT+.

Inloggen Abonneren