Verdedigen binnen 1:5:3:2 (De Voetbaltrainer WK-special)

Het WK voetbal is per definitie het podium waar scherp gekeken wordt naar noviteiten. Die waren schaars. ‘Alles is al een keer uitgevonden’ was een veel gehoorde kreet, zeker ook onder topcoaches. Voor De Voetbaltrainer is het door diverse teams gespeelde 1:5:3:2 systeem echter een item waar wat langer bij stilgestaan dient te worden, los van de manier waarop Oranje hier precies invulling aan gaf. Is 1:5:3:2 eerder gespeeld? Jazeker. Was er onder alle omstandigheden structureel negentig minuten sprake van dit systeem, als daar door een ploeg en zijn coach in aanleg voor was gekozen? Zeker niet. Topteams waren in staat om vanuit het defensief zekerheid biedende 1:5:3:2 te switchen naar een andere – mogelijk aanvallender – speelwijze. Deze flexibiliteit om binnen een wedstrijd te schakelen naar ‘iets anders’ omdat de stand in de wedstrijd en/of het spelbeeld daarom vroeg, is misschien ook een noviteit, maar dit terzijde. Wij zetten in dit artikel de diverse (on)mogelijkheden van het systeem op papier. Onontbeerlijk daarbij is het weergeven van de speelwijze van de tegenstander. Het is al met al een reactief systeem, en gaat toch wat minder van autonomie en eigen kracht uit dan bijvoorbeeld 1:4:3:3. Dit impliceert overigens niet dat er onder alle omstandigheden verdedigend wordt gevoetbald, ofschoon de extreem aanvallende variant die we het afgelopen seizoen bij bijvoorbeeld Red Bull Salzburg hebben kunnen zien (waarbij de wingers, de backs, full pressie gaven op de backs van de opbouwende ploeg), op het WK niet is waargenomen, of het moet bij Chili geweest zijn. Oordeelt u verder zelf, en bepaal of deze speelwijze u iets te bieden heeft in met name de teamfunctie verdedigen. Lees het complete artikel in De Voetbaltrainer 203, de WK-special.