VT198: ‘Kwaliteit in uitvoering ook bij meisjes centraal’ (Sarina Wiegman, ADO Den Haag)

Sarina Wiegman-Glotzbach is een Nederlandse trainster en ex-voetbalster die momenteel het vrouwenelftal van ADO Den Haag traint. Als speelster kwam ze negen jaar voor Ter Leede uit en ze speelde 104 interlands voor het Nederlands vrouwenvoetbalelftal. Met Ter Leede won ze tweemaal de landstitel en eenmaal de KNVB Beker. Hoe ziet zij haar rol bij het vrouwenvoetbal van ADO Den Haag? Waar besteed je in de begeleiding en/of coaching van je team de meeste tijd aan, en waarom? Sarina Wiegman: “Ik besteed veel aandacht aan de persoonlijke coaching, maar dat zou ik ongeacht de leeftijd doen. Zodra een speelster naar het veld komt, is het niet zo dat er een knopje omgaat: ik ben nu niet meer de mens, maar alleen nog de voetballer. De trainer-coach moet ook aandacht hebben voor hetgeen de speelster bezighoudt, om haar vervolgens fris en gefocust op het veld te krijgen. Maar dat geldt dus ook voor een speelster van 28 jaar. Die loopt ook tegen zaken aan waarbij ze wat hulp kan gebruiken. Gewoon de dingen van alledag, in je werk, op school of in de privésfeer.” Extra informatie n.a.v. het artikel in de printuitgave: Speelsters op het hoogste niveau in Nederland (en mogelijk ook in uw team) zijn soms pas zestien jaar oud. Merkt u iets van een generatiekloof? Op welke manier? Sarina Wiegman: “Speelsters in de BeNe League moeten minimaal zestien jaar zijn. Zoals je ook in andere vrouwensporten zoals tennis ziet, kunnen jongere speelsters vaak vrij snel aanhaken. In ons team is de oudste speelster 24 jaar. Oudere speelsters die zich met de internationale top kunnen meten, kiezen veelal voor het buitenland omdat ze daar als fulltime professional kunnen spelen. Dus daarom zijn jonge speelsters vaak snel aan de beurt. Dat komt ook doordat er voor talentvolle speelsters net onder de échte top, vaak geen mogelijkheden zijn om op niveau te blijven spelen, anders dan de gang naar een bvo.” Hoe zie jij de toekomst van de BeNe League voor vrouwen? Sarina Wiegman: “Er zit wel ontwikkeling in, maar het mag nog wat sneller gaan. Ons programma is heel druk en de arbeid-rustverhouding is soms ver te zoeken als je daarnaast ook nog eens moet werken of studeren. Naast de wedstrijd trainen wij wekelijks vijf keer, waarbij in sommige sessies ook nog extra krachtttraining verpakt zit die je liever separaat zou doen. Het moge duidelijk zijn dit beter zou kunnen verlopen  als er een nog betere professionele basis zou zijn voor vrouwenvoetbal.” Lees het complete artikel in de printuitgave van De Voetbaltrainer 198.